Het ergste is dat ik ze nu nog vaak begrijp ook! ;-)


Ik vind het heel fascinerend om de gedachtegang van mijn cliënten te volgen. Het is heel interessant om je te verplaatsen in de ander, om net als hen proberen te denken. Ik begrijp de gedachtengang ook steeds vaker. Daar moet ik dan wel om lachen: dat ik het dus echt snáp. Laatst had een collega een feestje gehad en zegt hij aan tafel “pffff, ik heb een kater!” zegt één van de cliënten “nee hoor, je hebt thuis een hond” Geweldig.

Als een cliënt 20 keer zegt “KankerArdaan!” dan moet ik dat niet persoonlijk opvatten. Hij wil er iets mee zéggen. Je moet zoiets niet te zwaar opnemen, maar denken ‘oké, je hebt me dus nodig’. ‘Ik ben boos op jou’ is vaak een vraag om iets anders. Dan pak ik zijn handen zachtjes vast en zeg “wat is er nou?” Dan komt het verhaal… De uitdaging is om het om te draaien naar iets positiefs. Ook al zijn ze op dat moment allemaal boos op me.

Zo heb ik ook Ruben leren begrijpen. Hij maakt in zijn hoofd een splitsing in de begeleiders: 6 bekenden en 6 onbekenden. Tegen een ‘onbekende’ praat Ruben niet, dan hoeft hij niet van zichzelf. Als er iets aan de hand is en er staan twee onbekenden op de groep, dan hoeft hij niet te antwoorden als zij iets vragen. Staat er een bekende, dan moet hij van zichzelf wél praten om het op te lossen. Daarom zoeken we voor Ruben altijd de combinatie in het team van een bekende en een onbekende. Je kunt wel ‘upgraden’ naar bekende. Er is dus nog hoop als je in de onbekenden-groep wordt gezet door Ruben ;-). Heel complex en fascinerend hoe dat werkt in Rubens hoofd. Je moet dat echt willen begrijpen. Het is zo mooi als je iemands gedachten kunt doorgronden en daardoor ook echt iemand ziet.

- Ardaan, Begeleider Complex Gedrag

Lees meer van Ardaan:
> Zelfreflectie is ook durven aangeven als het even niet gaat

 Centraal Bureau Baroniehof 165, 5709 HL Helmond T 0492 53 00 53